نظرات خوانندگان در مورد: نقدی از افسانه شجاعان
نویسنده: Wanderer Flutist
به نظر من یکی از کلیدی ترین مفاهیم داستان XAJH اینه که همه اعضای گروه های مختلف کاملا پیرو مسلک و اسم گروه نیستند و معیار شناخت اونا رو نباید اسم گروهشون دانست. شاید بتوان این موضوع رو در مورد فان جان هم گفت. اگر از عدم آگاهی کامل خودمان به فرهنگ دوره Xajh بگذریم اما باز می توانیم بگوئیم رفتار فان جان در این مورد همراه با زیاده روی مشکوکی بوده.
به نظرم خود نویسنده داستان هم قصد داشته بگه که در بین مدعیان و بزرگان هر دوره از تاریخ افرادی بوده اند که برای رسیدن به مقصود خود (که آن را کاملا صحیح می پندارند) حاضر به استفاده از امتیازات گروه یا فرقه خود هستند. آنچنان که فان جان از امتیاز راهب ارشد بودن و توانایی درمان لیخو برای دستگیر کردن شنگو استفاده می کند. یعنی حاضر به انجام هر کاری هست تا شنگو را اسیر و هدایت!! کند!!
دست آخر هم فکر می کنم نویسنده داستان انتقام ین ین را از فان جان در مبارزه اش با رن بوشین می گیرد. صحنه جالبی بود. دو نکته جالب داشت. آنجا که فان جان می گوید که قصد دارد با رن بوشین مبارزه کند و اگر او برد رن بوشین باید 10 سال در معبد بماند و دنیا را در آرامش و صلح رها کند. یعنی فان جان به خیال خود نیت خیر دارد و می خواهد با مهار رن بوشین و اطرافیانش دنیا را در صلح نگه دارد.
نکته دیگر برتری رن بوشین بر فان جان بود که به مطلب دیگری اشاره دارد. اینکه شخص پیروز کسی است که قدرت بیشتری دارد نه کسی که فقط خود را خوب و منجی صلح و اخلاق می داند. باید دانست که برتری و پیشرفت با عمل و کوشش حاصل می شود حتی تحت نام گروه شیطانی و اینکه ادعای برتری و صالح بودن تنها وبدون عمل و تلاش، چیزی جز ناتوانی در برابر هر قدرت دیگر در پی نخواهد داشت که عالم بی عمل مانند زنبور بی عسل است.
